• بعضی مفاخر جایزه البرز
بعضی مفاخر جایزه البرز

در طول سال‌های طولانی و متمادیِ اعطای جایزه بنیاد البرز، شخصیت‌های برجسته بسیاری بوده و هستند که در دوران نوجوانی و تحصیلات مدرسه‌ای، ایام تحصیلات عالی و دانشگاهی و یا دوران انجام خدمات علمی، پژوهشی و هنری خود موفق به دریافت جایزه البرز شده‌اند. این عزیزانِ فرهیخته جوایز ارزنده دیگری نیز در زمینه فعالیت‌های خود و در گستره بین‌المللی دریافت نموده‌اند و از مفاخر جامعه بشری به شمار می‌آیند.

دکتر ایمان افتخاری

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳97

 

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳93

 

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳۵2

 

پروفسور نسرین معظمی

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳96

 

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳56

 

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳96

 

پروفسور سید حبیب فیروزآبادی

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳99

 

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳96

 

سال دریافت جایزه البرز: ۱۳51

 

علامه آشتیانی

زاده ۱۳۰۴، آشتیان _ درگذشته ۱۳۸۴، مشهد
استاد فلسفه و عرفان اسلامی؛ بزرگترین شارح آثار فلسفه و عرفان اسلامی در دورۀ معاصر؛ از علمای متأله ملقب “‏‏ملاصدرای ثانی”
سال دریافت جایزه بنیاد البرز: ۱۳۵۵

آغاز تحصیلات حوزوی در شهر قم در سال ۱۳۲۳
پایان دوره سطح و شرکت در درس خارج فقه و اصول آیت‌الله بروجردی
حضور در مکتب علامه طباطبایی به مدت هشت سال
تحصیل در حوزه علمیه نجف جهت تکمیل علوم نقلی به مدت دو سال از سال ۱۳۳۶
تدریس فلسفه و عرفان در حوزه و دانشگاه فردوسى مشهد (دانشکده الهیات) در حدود نیم قرن از سال ۱۳۳۸
مصحّح نسخه‌های تخصصی فلسفی خطی به تشویق پرفسور هانری کربن
دانشمند برجسته کشور از فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۷۶
انتخاب کتاب “شرح قیصری بر فصوص الحکم” به عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۷۷
چهره ماندگار کشور و اخذ نشان درجه یک دانش، ۱۳۸۱
دارای نزدیک به دویست اثر نوشتارى، اعم از تصنیف، تألیف، تصحیح و تحقیق و تعلیق در قالب کتاب، رساله، مقدمه، مقاله، پیشگفتار، مصاحبه و نامه
تألیف شرح بر زاد المسافر ملاصدرا / شرح حال و آراء فلسفى ملاصدرا / شرح فصوص الحکم فارابى / شرح مقدمه قیصرى بر فصوص الحکم / هستى از نظر فلسفه و عرفان / آثار حکماى الهى ایران در چهار جلد

زاده ۱۳۰۴، شیراز _ درگذشته ۱۳۹۹، تهران
پزشک، جراح و استاد دانشگاه، ملقب به پدر جراحی نوین قلب ایران
سال دریافت جایزه بنیاد البرز: ۱۳۵۵

پزشکی عمومی از دانشگاه شیراز، ۱۳۳۷
تخصص جراحی عمومی و جراحی توراکس در تگزاس از آمریکا
کسب گواهی جراحی سینه، میسوری آمریکا، ۱۳۴۵
بورد تخصصی جراحی از آمریکا،۱۳۵۰
دوره تخصصی جراحی قلب، مونترال کانادا، ۱۳۵۱
عضو کالج متخصصین بیماری‌های قفسه صدری آمریکا
انجام اولین عمل جراحی قلب باز و تعویض دریچه میترال در ایران، ۱۳۴۸
انجام اولین عمل پیوند کامل قلب در خاورمیانه، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، ۱۳۶۹
استاد و رئیس مرکز ملی جراحی قلب دانشگاه علوم پزشکی تبریز تا سال ۱۳۶۳
مؤسس بخش جراحی قلب مدرن بیمارستان بزرگ دانشگاه تبریز
رئیس بخش جراحی و مدیر گروه قلب بیمارستان شهید مدرس دانشگاه شهید بهشتی، ۱۳۷۳
عضو هیئت تحریریه چندین مجله علمی از جمله نشریه جامعه جراحان
عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۶۹
تألیف سه جلد کتاب تحت عنوان گزیده‌های جراحی عمومی و جراحی قلب
کسب نشان طلای وزارت علوم و آموزش عالی در سال‌های ۱۳۵۲ و ۱۳۵۵
دریافت جایزه صغرا آزرمی، ۱۳۵۷
کسب نشان طلا و لوح افتخار جامعه جراحان ایران، ۱۳۶۴
دریافت لوح طلای جامعه جراحان ایران شاخه آذربایجان، ۱۳۷۳
کسب نشان درجه ‌یک دانش، ۱۳۸۲
برگزیده همایش سی سال سلامت به دلیل انجام اولین پیوند کامل قلب، ۱۳۸۶
چهره ماندگار جراحی قلب و عروق، ۱۳۸۴

زاده ۱۲۹۳، اصفهان – درگذشته ۱۳۸۷، تهران

پدر واکسن ایران

دکترای دامپزشکی از دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران در سال ۱۳۲۰

دوره میکروب‌شناسی و ایمنی‌شناسی در انستیتو پاستور پاریس در سال ۱۳۳۰

دکترای دامپزشکی دانشگاه پاریس، ۱۳۳۱

تأسیس و راه‌اندازی آزمایشگاه واکسن‌سازی کشور اردن به دعوت سازمان بهداشت جهانی، ۱۳۳۴

اخذ مدرک ویروس‌شناسی از موسسه بهداشت ایالت نیویورک آمریکا، ۱۳۴۰

تأسیس مرکز واکسن‌سازی کشور اردن، ۱۳۴۲

همکاری با مؤسسه واکسن‌سازی پیونگ یانک (کره شمالی) به عنوان مشاور یونیسف، ۱۳۴۲

طی دوره تهیه واکسن ضد سرخک در دانشگاه بایلور در شهر هوستون آمریکا، ۱۳۴۶

تولید واکسن سرخک در مؤسسه رازی، ۱۳۴۸

کسب جایزه بهترین کتاب سال برای کتاب “ویروس‌شناسی عمومی”، ۱۳۴۸

عضویت در سازمان جهانی بهداشت به عنوان نماینده منطقه خاورمیانه و خاور نزدیک در کمیته استانداردهای بیولوژیک، ۱۳۴۹

کسب جایزه کتاب سال برای کتاب “اصول ایمنی‌شناسی”، ۱۳۵۲

تولید واکسن فلج اطفال، ۱۳۵۵

تولید واکسن اوریون، ۱۳۶۵ و تولید واکسن سرخجه، ۱۳۶۶

عضو پیوسته در فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران، ۱۳۶۹

راه‌اندازی و تولید واکسن ضد سرخک در انستیتو پاستور تونس، ۱۳۷۰

دریافت جایزه دوم پژوهش جشنواره خوارزمی، ۱۳۷۰

عضو فرهنگستان علوم جهان سوم در ایتالیا، ۱۳۷۱

دریافت جایزه اول پژوهش جشنواره خوارزمی، ۱۳۷۳

دریافت لوح تقدیر و نشان درجه اول پژوهشی، ۱۳۷۴

بنیان‌گذار تولید واکسن‌های انسانی در مؤسسه تحقیقات و سرم‌سازی رازی